دیروز یکی بی پدر و شد و مادرم امروز رفت تا بی پدر شدن آن شخص را با خودش جشن بگیرد.اصولا افراد بی پدر آینده ی بهتر و جذاب تری دارند و کلا همه هعی می آیند می گویند که ای بی پدر! قربانت بروم خاله... و از این حرف ها که ما فقط در سریال های شاخ آمریکائی که تا به حال ساخته نشده است میشنویم.
حال چه باید کرد؟! آن که و این که چه باید کرد را به صاحبانش پس میدهیم و جایزه مان را ازاشان میگیریم و میرویم و پاستیل میخریم و می خوریم و می گوییم که تو مثل قند و نباتی,شکلاتی شکلاتی. نمی خواهم وارد هیچ معقوله ای شوم و فقط قصدم از نوشتن این مطلب پر کردن وقت غیر آزاد وشلوغ خود است.وقت من شلوغ است و آدم هائی که وقتشان شلوغ است جذاب هستند زیرا وقت ندارند که جذاب باشند به همین دلیل جذاب می آید و آن ها میشود...
همه رفته اند پی کارشان و من نرفته ام پی کارشان چون پی کار آن ها مال خودشان است و من پی کاری ندارم که بروم و خوبی این آن است که دیگر کسی نمی تواند به من بگوید برو پی کارت و اگر کسی به شما بگوید برو پی کارت شما هم در جواب می گوئید حاجی کسخوارَت.این تِکه را فقط افراد بالای 18 نخوانند و افراد پایان 18 هم بخوانند زیرا هدف ما فقط کس گفتن نیست و میخواهیم در کل یک نکته ی آموزنده هم در مطالب خود بگنجانیم و مشتریان خود را راضی نگه داریم و بعد از هر دو هزار دومان خرید یک آدامس شیک بهشان کادو بدهیم و بگوئیم که این هم شیرینی خانواده شما و مشتری هم در جواب میگوید ممنون از خدمات پس از فروش ال جی و سایپا یدک.
حال که این همه کس گفتیمو کس گفتیم کاشکی که کس نمیگفتیم سوار لاک پشت بودیم سرحال بودیم خوش بودیم بالا رفتیم آب بود پائین اومدیم لئوناردو دیکاپریو داشت جغ میزد جا دارد تا کمی جا برای خدا هم نگه داریم تا بتواند مارا حفظ کند دیگر!نه؟!
جدیدا متوجه کارائی دستمال توالت شده ام.
